ترجمه : 10 - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هنگامى كه زنان با ايمان به عنوان هجرت نزد شما آيند آنها را آزمايش كنيد - خداوند از ايمان آنها آگاهتر است - هر گاه آنان را مؤمن يافتيد آنها را به سوى كفار بازنگردانيد ، نه آنها براى كفار حلالند ، و نه كفار براى آنها حلال ، و آنچه را همسران آنها ( براى ازدواج با اين زنان ) پرداخته‌اند به آنها بپردازيد ، و گناهى بر شما نيست كه با آنها ازدواج كنيد هر گاه مهرشان را به آنها بدهيد ، و هرگز همسران كافره را در همسرى خود نگه نداريد ( و اگر كسى از زنان شما كافر شد به بلاد كفر فرار كرد ) حق داريد مهرى را كه پرداخته‌ايد مطالبه كنيد ، همانگونه كه آنها حق دارند مهر زنانشان را كه از آنان جدا شده‌اند از شما مطالبه كنند ، اين حكم خداوند است كه در ميان شما حكم مىكند و خداوند دانا و حكيم است . 11 - و اگر بعضى از همسران شما از دستتان بروند ( و به سوى كفار بازگردند ) و شما در جنگى به آنان پيروز شديد و غنائمى گرفتيد به كسانى كه همسرانشان رفته‌اند همانند مهرى را كه پرداخته‌اند بدهيد ، و از مخالفت خداوندى كه همه به او ايمان داريد بپرهيزيد . شان نزول : جمعى از مفسران در شان نزول اين آيات چنين آورده‌اند كه : رسول خدا ص در حديبيه با مشركان مكه پيمانى امضاء كرد كه يكى از مواد پيمان اين بود كه هر كس از اهل مكه به مسلمانان بپيوندد او را بازگردانند ، اما اگر كسى از مسلمانان اسلام را رها كرده به مكه بازگردد مىتوانند او را برنگردانند . در اين هنگام زنى به نام « سبيعه » اسلام را پذيرفت ، و در همان سرزمين حديبيه به مسلمانان پيوست ، همسرش خدمت پيامبر ص آمد و گفت : اى محمد ! همسرم را به من بازگردان ، چرا كه اين يكى از مواد پيمان ما است ، و هنوز مركب آن خشك نشده ، آيه فوق نازل شد و دستور داد زنان مهاجر را امتحان كنند ( ابن عباس مىگويد امتحانشان به اين بود كه بايد سوگند ياد